ÇOK İNSANLAR TANIDIM

Hem reel de hem de sosyal medya da, sosyal medya da tanıdıklarımla reel de tanışma fırsatlarım oldu kimi etkinliklerle, imza günlerinde konferanslarda ve bu kadar çok insanın arasında hiç biri beni yanıltmadı…   Zira insan sarafı değ...

Hem reel de hem de sosyal medya da, sosyal medya da tanıdıklarımla reel de tanışma fırsatlarım oldu kimi etkinliklerle, imza günlerinde konferanslarda ve bu kadar çok insanın arasında hiç biri beni yanıltmadı…

 

Zira insan sarafı değilim ama gönül gözümün başlangıçta ne gördüyse sonradan oluşan yeni bir kanım ya da yanıldığım hiç olmadı.

 

Bu yanılmayacağım anlamına gelmez tabii… Kandırılmayacağım da :) olmaması yönünde arz ve taleplerimi iletiyorum beynime, yüreğime, anlâkım olan her şeyime…

Bu insanların bir kısmı hemşerilerim, bir kısmı çok az öğrencilerim, minimum iş arkadaşlarım, çoğunluğu da yurdun her yöresinden çoğunlukla dostlarım.

İçlerinde her meslek grubundan olmak üzere ama en fazla Edebiyat dünyasından
yazar-çizer, şair, ressam, besteci, şarkıcı, 
Bir kısım siyasetten,
Bir kısım hani ünlü diye tabir ettiğimiz insanlardan çoğu da dostum.
Ve taşradan

İstanbul gibi mega bir şehirde

Bugüne kadar yaşamımı var etmede kimselerden bir talebim olmadı… Olduklarımdan da olmadı ikisi de hemşerimdi.


Bir ve bu sefer oldu ama ulaşabildiğim kişi sıradan biri değildi, üstelik ismen tanıdığım ama onun beni tanımadığı…

Ortak dostlarımız çok var ama...

Daha ilk söylediğimde ilgilenebileceğini söyledi.

Sonra bir duraklama devri girdi araya,

Sonrasında ansızın bir gün başka bir yere gittiğini okudum, medyada

-Vay anasına, sayın seyirciler bile, dedim,

-içimden ama.

Yazdım sonra sitemimi

-bana söz verdiniz, gidiyorsunuz diye.

Yanıtladı kısa bir sonra

-dönecem, gelince ilgileneceğim, dedi.

Umutsuz bir final algıladım… Ayrıca olmazsa olmazım da değildi, halen bir meşguliyetim vardı, toparlandım sonra.

-önüme ve yoluma baktım.

Bir gün bir telefon geldi, isteğimle ilgiliydi… yani aşama diyelim
-birinci
-demek ki doğru imiş, söz verip de sözünde duran insanların varlığına şahit olunca; insan ister istemez gururlanıyor.
Söz konusu şahısla ilgili onur duyuyor.

Burada benim için aslolan iş ya da kazanım,  değildi!

Sözün kendisiydi.

Zira insanlar çok değişkendi, tanıdıklarınız.

Tanımadıklarınız da böyle bir olumlu davranış görünce hayli seviniyor ve sempati duyuyor insan,

Başka da beklemiyordum zaten.

O insanın taşıdığı vasıflar adına biraz bilgim olsa da, tek yüreğini bilmiyordum.

Şimdi onu da öğrendim.

Kim olduğunu söylemicem, yazmıcam.

Ona çok teşekkür ediyorum, belki milyonların içinde.

Var, olun bugün, hep ve daima.

Aydınlık ve insanı duruşunuzla…

İnsanların ihtiyacı var sizin gibi dostlara..

 

Sevgi ve selamlarımı iletiyorum

 

Ayla Gürel

Yorumlar

tüm yorumlar