TEK VÜCUT TEK YÜREK

Ülkemin dili olsa da söylese bu toprakların şehit kanıyla nasıl  yıkandığını, bağrına bastığı kınalı kuzuları, dağlarda yaşanan destansı kahramanlıkları, kadınları, çocukları bu vatan için yaşanan onca mücadeleyi  anlatsa size&hell...

Ülkemin dili olsa da söylese bu toprakların şehit kanıyla nasıl  yıkandığını, bağrına bastığı kınalı kuzuları, dağlarda yaşanan destansı kahramanlıkları, kadınları, çocukları bu vatan için yaşanan onca mücadeleyi  anlatsa size…

Şehit haberleri üst üste… Nereye gidiyoruz? Ne olacak bundan sonra? Nerede, ne zaman? Böyle bir korku sardı yüreğimizi. Hepimizde bir yeter artık isyanı var. Öyle hızlı yaşıyoruz ki, bazen takip etmekte zorlanıyoruz, ama her olayın arkasında bir ölüm var. Birini içimize sindiremeden acısını unutamadan bir başkası oluyor. Evet yeter diyoruz. Bu son bulmalı. Benim ülkem bunları yaşamamalı. Çocuklarımız gençlerimiz terör ve savaş korkusu ile büyümemeli.

Bunlar bizim çocuklarımız.

Ölen Askerler bizim askerlerimiz.

Ölen polisler bizim polislerimiz.

Ölen sivil insanlarda bizim insanlarımız.

 Hiç birisi de ne hain terörün ne de savaşın kurbanı olmayı hak etmediler.

Düşünüyorum da her bebeği dokuz ay bekleniyorsun, aç kalmasın, üşümesin hasta olmasın diye üstüne titriyorsun. Okutuyorsun hiç kıyamıyorsun sonra bir gün senin bakmaya kıyamadığına terör kıyıveriyor. Elin yüreğinin üstünde, acın bedeninde kalıyor.

 Birileri bir şekilde ölüyor. Sabahleyin gazeteyi okumak ve televizyonu seyretmek güne milletçe mutsuz ve öfkeli başlamamıza neden oluyor, olayları izlerken ahlıyor, vahlıyoruz, ama kendi başımıza gelinceye kadar da acıyı tam olarak hissedemiyoruz gibi geliyor.

Her kesimde bir mutsuzluk var. Otobüste, vapurda, sokakta… İnsanların yüzlerini gözlemlediğiniz zaman, düşünceli, sıkıntılı ve umutsuz bakışlar görüp,  yaşadıklarımız ne zaman sona erecek? Sorusuyla baş başa kalıyoruz.

 

Her gün bir veya birkaç şehit verirken mutlu olunur mu? Gencecik çocuklar davullarla yolcu edilen kokusunu özlediğiniz yiğitlerin, terörün veya savaşın, adına ne derseniz,  acımasız kurbanı olmaları bizleri mutsuz ediyor. Bu karanlık günler elbet bitecektir. Bizlerin ataları bu topraklarımızı kanla sulamıştır. İhanet tohumlarını bu topraklara ektirmeyiz. Biz öyle bir milletiz ki gerektiği yerde tek vücut tek yürek oluruz.

Sevgiyle kalın…

Belma Demir Akdağ, 27.12.2016

Yorumlar

tüm yorumlar