ADIM EYLÜL OLSUN

İnsan kendine benzeyeni daha çok severmiş. Eylül'ü o yüzden mi çok seviyorum acaba. Hani bir duygu seli olur da insan dört mevsimi yaşar ya bir anda Eylül öyle işte. Aynı bizlere benziyor. Bakmışız Temmuz sıcağı g...

İnsan kendine benzeyeni daha çok severmiş.

Eylül'ü o yüzden mi çok seviyorum acaba.

Hani bir duygu seli olur da insan dört mevsimi yaşar ya bir anda Eylül öyle işte. Aynı bizlere benziyor.

Bakmışız Temmuz sıcağı gibi kavuruyor insanı,an geliyor üşüyoruz.İlkbahar misali taze otlar sunuyor bize. Adını bilmediğim körpecik yeşillikler. Koyun kuzu olup yiyesim geliyor onları. Çiçek yerine toplayasım, arı olup kelebek olup dallarına konasım geliyor.

Bir yandan da sonbaharı yaşatıyor bize Eylül. Dökülen yapraklarla biraz hüzne dalsak da biliyoruz ki yenileri gelecek o yaprakların. Biliyoruz ki sonbaharın koyusu geride. Biliyoruz ki dağlar bağlar ovalar yamaçlar hazırlanıyor sonbaharın en muhteşem görsel şölenine. Sarılar kızıllar turuncular kahve tarçın karanfil renkleri saracak dört bir yanı.

Düşen yaprağın hüznü de düşecek, bu muhteşem tabloları izleyebilmek için doğanın kucağına koşacağız yine. Zıplayacağız o manzara karşısında. Ellerimizi göğe kaldırıp bu muhteşem tablonun sahibine teşekkürler edeceğiz haykırarak.Öylesine coşacağız ki gelen her günü mutlulukla karşılayacak enerjimiz olacak.

Eylülün döktüğü üç beş yaprak bizi üzmek yerine gelecek güzel günlerin müjdesini verecek.

Yazla en güzelinden vedalaşalım diye zaman tanıyacak bize.

Belki son bir defa daha diyerek atlayacağız denizlere.

Yaylalara son bir kez daha koşacağız belki. Belki teknemize atlayıp keşfedilmemiş koylar arayacağız belki bir vapur yolculuğunda oturup güverteye yazı bir kez daha seyredeceğiz doya doya.

Bütün güzelliklerin bir sonu olacağını düşüneceğiz sonra aynen şunları söyleyeceğiz kendimize"gerçek güzellikler asla kaybolmuyor, yerini hep başka güzelliklere bırakıyor".

Güzellik kaybolmayan bir şey sadece bakış açımızı değiştirmemiz gerekiyor.

Bizim nesilden olup ta her eylül ayında Alpay'ı anmayan yoktur sanırım. O şarkı dolanacak yine dilimize hem de her eylül deyişimizde. "Eylül'de gel"diyeceğiz pek çok kişiyle beraber, birbirimizden habersiz.

Yine aklımıza düşecek lise yıllarımız. Yine ilk aşklar gelecek aklımıza ister istemez.

Kimimizin içi sızlayacak belki biraz, kimimiz mutluluk dolacak.

Yazın kısacık geceleri yerine çoğalan geceyle çıkacağız mutluluk avına.

Sıcaklarla beraber dört bir yana dağılan bizler evimizi yuvamızı dolduracağız yine. Okullar yine kucak açacak çocuklara, hasreti dindirecek.

Ne çok şey getiriyor Eylül. Aşk da varsa gelenlerin içinde kim teslim olur ki Eylül'ün hüznüne. Kim endişelenir kış kapıda diye.

Yorumlar

tüm yorumlar