YANKI

Biliyorum her mevsim güzel, ama sonbahar başka. Sonbahar geldiği zaman gülümserim, nemsiz rüzgarında saçlarım savrulurken, en beklemediğim bir anda yağmurda ıslanırken, yahut sarı yaprakların arasında göğe bakmayı ihmal etmezken...Meğe...

Biliyorum her mevsim güzel, ama sonbahar başka.

Sonbahar geldiği zaman gülümserim, nemsiz rüzgarında saçlarım savrulurken, en beklemediğim bir anda yağmurda ıslanırken, yahut sarı yaprakların arasında göğe bakmayı ihmal etmezken...Meğer sonbahar ben olmuşum, hep dediğim sonbahar, mutlu olduğum, eleştirdiğim, heyecan duyduğum, yücelttiğim, yerden yere vurduğum, sevdiğim sonbahar kendim olmuşum.

Damla olsam, nehir, nehir olsam deniz olmaya yeltenmişim...Herkes olup, kendine eksik kalmak gibi bir şeymiş bu...

Bir yerlere dökülmesi, yayılmaması ve işlenmesi gereken şeyleri içimde bir yük gibi taşımışım.Taşımışım da kızgın bir soba üzerinde fokurdayan ibrik gibi, alınıp boşaltılmamışım.Kendime yanmış, kendime dolmuş, kendime bir yük gibi giymişim.

Eylül.

Ekim.

Her tonunu yaşamışım sonbahar’ın, düşündükçe kendim olmuşum.Yollar bir başka gelmiş.Yürüdüğüm, koştuğum, kaybolduğum her yer koskoca bir dünde kalmış.Denedikçe yanılmışım, istedikçe körelmiş heveslerim.Bir başkasının planlarına, düşüncelerine, arzularına göre yaşamamayı, varoluşumun tavanını bunlarla öremeyeceğimi çok iyi öğrenmişim.Güvendiğinin, en sevdiğinin hatta seni en çok sevenin dahi merhametine kalmamayı, kendi gönlünün sahiline bile inmemeyi.Güveni çok iyi öğrenmişim, bu güvensizliği de bilmeme yardımcı olmuş.

Değişmişim.Öyle dedi...

Yağmur sesleri, hafif rüzgarla kulaklarıma geliyor...Dinliyorum yalnızca.Ve düşünüyorum.Yağmur sesleri artıyor.Düşüncelerim hızlanıyor.Tüm duygularım birbirine giriyor.Bir yanım melankolinin dibine vurmak isterken, diğer yanım yağmur damlalarıyla kahkahalar atıyor.Biraz ıslanıyorum, nefes alıyorum.Bir gülümsüyorum, bir düşünüyor.Bir kente bakıyorum, bir içeridekilere...İnsanları izlemeyi seviyorum, düşüncelere dalmışken.Başka birinin hayatına dahil olursam, kendimden uzaklaşırım gibi hissediyorum.İnsanları izlemek garip bir haz veriyor bana.Yüz ifadelerini gözlemlemek.Hissettiklerini gözlerinden anlamaya çalışmak.Empati yapmak.Ses tonlarının değişimine tanık olmak.Dudak kıvrımlarının hareketleri.Bu belki de insan olmanın büyüsüdür, bilmiyorum.Ruhun, beden içinde dalgalanma hallerine şahit olmak.Dünyaya sert bakmaları söylenirken, içten bakışlar sergilemeleri.Yıkıcı hislerle başa çıkmayı denemeleri.Güçsüzlüğü hazmedememek ve bu sebeple kasılan çeneler...

Öyle bir karmaşa içindeyiz ki, ne önümüzü ne de bizi sona götüren yolları görebiliyoruz.Sahip olduklarımıza veya istediklerimize öyle sıkı geçiriyoruz ki tırnaklarımızı, aşağıya doğru kayarken ellerimizde hırstan başka şey kalmıyor.Doğarken kendi isteğimizle gözlerimizi kapatıp hayat boyunca görememekten yakınıyoruz.Kendimizi kör olduğumuza inandırıyoruz.Sahip olamadığımız şeylerin kederi içinde yaşarken, kaybettiklerimizi göremiyoruz.

Görmek...

Çetin bir mesele.Şöyle ki gördüğümüz, görmek istediğimizin önünde engel olabiliyor.Ya da gördüğümüz görüntü perde olabiliyor.Mesele bu ikisi arasındaki farkı anlayabilmek.

Sonsuza dek yürüyeceğim sanırım bu düşünce kıyılarda, nehir ve deniz arasında.Dalgalar silecek ayak izlerimi.Ve rüzgar dağıtacak düşüncelerimi...

Yorumlar (9)

Yorum yaz
  1. Kader Sevinç
    2018-10-25 13:31:43 Kader Sevinç

    O kadar güzel ve içten bir yorum ki kendimi buldum adeta...

  2. İnci CANDEMİR
    2018-10-25 13:35:15 İnci CANDEMİR

    Öylesine güzel anlatmışsın ki...İnsan kelimelerin dünyasında nefes almayı öğrenince bir başka kapıdan içeri giriveriyor...

  3. Funda Yıldız
    2018-10-25 13:41:34 Funda Yıldız

    Ruhu da sureti de güzel kadın????Yazılarından öpüyorum????

  4. Özge
    2018-10-25 13:51:53 Özge

    Sizin kelimeleriniz, içimden geçenleri anlıyor.Anlamakla kalmayıp anlatıyor, yüreğinize sağlık.

  5. Asuman Bora
    2018-10-25 13:55:48 Asuman Bora

    Yazıların arası uzayınca anlamları daha bir ağırlaşıyor,derinleşiyor sanki.Birçok hisse tercüman oldunuz yine...

  6. Belkıs Sagduyu
    2018-10-25 13:58:59 Belkıs Sagduyu

    Bir şeyler var ama hep eksik eksik..Ne desek yetmiyor anlatmaya.Yüreğinize, kaleminize sağlık Alev Hanım.

  7. Lerzan Cebeci
    2018-10-25 14:16:40 Lerzan Cebeci

    Kendin kadar, paylaştığın yazılarda bir o kadar güzeller...Yürek güzelliği bir başka...

  8. Hazan Soydan
    2018-10-25 15:08:40 Hazan Soydan

    Ancak yüreği ile bakan bu kadar naif cümleleri bir araya getirebilir, bayıldım...

  9. Rıza Nutku
    2018-10-25 16:00:51 Rıza Nutku

    Düşünebiliyor olmanın anahtarı bence okumak ve yazmak...Hayatımızda olanları anlayabilmek, anlamlandırabilmek, sorgulamak biraz da...hayatın temelinin okumak olduğu düşüncesindeyim.Ve okumanında, yazmanında insanı büyüttüğü...Kalemine kuvvet, yüreğine tebessüm diliyorum.

Yorumlar

tüm yorumlar